Terug

Waarom doe jij zo? donderdag 18 juni 2015

Als acteur moet je je personage altijd kunnen verdedigen, heb ik geleerd. Je moet van je personage gaan houden, haar door en door begrijpen, anders kan je haar niet volledig spelen. Bij LIKE speel ik twee personages. Bij Mila is het niet zo moeilijk dit in praktijk te brengen. Zij zit overal tussenin en heeft niet de tools daar goed mee om te gaan.

In het geval van Rianne is dit een ander verhaal. Rianne is een kind dat manipuleert, op zoek is naar macht en daarmee anderen bewust pijn lijkt te doen. Hoe kun je als acteur zo’n personage verdedigen zonder van je eigen normen en waarden af te stappen? Zelf, was ik een kind dat leefde bij de regel ‘jouw vrijheid houdt op waar die van een ander begint.’

De jongeren voor wie we spelen, hebben wel ideeën waarom Rianne doet wat ze doet. ‘Ze is gewoon zelf onzeker.’ Hoor ik regelmatig. ‘Misschien is ze zelf ooit gepest en gaat ze het daarom nu bij anderen doen.’ 

Er zijn kinderen die verder gaan zoeken dan deze wat voor de hand liggende redenen: ‘In Amerika heeft ze geleerd hard te zijn en daarom gaat ze dat, nu ze weer in Nederland is, toepassen.’ Of; ‘Misschien heeft Rianne een hele moeilijke thuissituatie en reageert ze dat nu af op anderen.’
Waar ze het vaak wel over eens zijn is dat Rianne een masker draagt. Dat ze haar hardheid en haar grappen vooral gebruikt om haar eigen zwakte en onzekerheid te verbergen.

Toen ik Rianne ging spelen heb ik me eigenlijk niet bezig gehouden met haar hele levensverhaal. Ik geloof niet dat je alleen maar pest omdat je zelf ooit gepest bent of omdat je het thuis moeilijk hebt. Ik denk dat pesten voornamelijk een schild is dat kinderen gebruiken op het moment dat ze zich onveilig voelen. Het kan ook zijn dat kinderen simpelweg pesten omdat ze het uit willen proberen en er een reactie op komt.
Bij Rianne denk ik dat het eerder een angst is voor het ontwapenende ‘echte’ en open karakter van Zoë. Zoë die niet nadenkt over hoe dingen op anderen overkomen en ze dus gewoon doet. Voor Rianne, die zo hard werkt om vooral niet teveel van zichzelf te laten zien, is dat bedreigend.

Uiteindelijk zal je altijd Rianne’s hebben. Kinderen die ten koste van anderen op zoek gaan naar grenzen. Met deze voorstelling leren we jongeren deze grenzen aan te geven. Want als de groep het niet accepteert is er geen voedingsbodem voor pesten. En dan kan Rianne misschien ook leren dat ze gewoon zichzelf mag zijn. We hoeven niet altijd alle redenen bloot te leggen waarom mensen dingen doen. Je mag ook zeggen ‘Dit, wat jij doet, vind ik echt niet oke.’ Of zoals een van de jongeren een keer tegen me zei. ‘Hee Rianne, je bent echt wel een heel leuk meisje, maar je hoeft niet zo gemeen tegen anderen te doen.’

Hannah Zwaving
Actrice in LIKE

(Fotograaf: Ruud Pos)