Terug

Column van Onno, vader van 'brugklaspieper' donderdag 19 november 2015

Als ouder van een brugklasser op de Vrije School, het Geert Grootecollege in Amsterdam heb ik vorige maand kennis gemaakt met interactief en educatief theater Playback.

Met een veertigtal ouders maakten we in de theaterzaal kennis met twee acteurs en een gespreksleider van Playback en werd uitgelegd dat we een actieve en interactieve avond met als thema Pesten en Sociale Media in relatie tot middelbare scholieren zouden meemaken. We werden uitgenodigd om vooral veel te reageren op en vragen te stellen over hetgeen de acteurs zouden spelen.

De eerste scene betrof een puberdochter die zich ziek had gemeld terwijl haar vader wel doorhad dat ze niet ziek was en er iets anders speelde. Door slechte communicatie tussen vader (niet meelevend over het gebruik van de telefoon en gebrek aan vriendinnen) en dochter (ontwijkend en terugtrekkend op haar telefoon, sniffend gehuld in een deken) kwam er geen contact tot stand. Het publiek werd uitgenodigd om aan te geven op welke manier er wellicht wel contact zou kunnen ontstaan.

Ik opperde om veiligheid, geborgenheid te tonen en wellicht naast haar op de rand van het bed te gaan zitten.  "Kom maar proberen" zei de gespreksleider. Daar zat ik met mijn wijze advies, op de vloer, naast de stuurse puber, proberen contact te maken. En zowaar, het lukte, puberdochter ging praten nadat ik haar gerustgesteld had. Het bleek dat ze gepest werd door haar beste vriendin, en op de groeps-klassen app werd ze voor van alles uitgemaakt. Ik kon het niet oplossen, maar in elk geval was er contact. Dat vormde de basis voor verder gesprek. Prachtig om mee te maken. 

Het publiek, allemaal ervaringsdeskundige ouders, mochten vervolgens voortdurend in spelsituaties adviseren en ingrijpen en zelf de vloer op. "Kom het maar doen, kom het maar proberen." Een tweede spelsituatie betrof een aantal kinderen dat zelf aan het pesten was en waar hun ouders in het spel mee geconfronteerd werden. Diverse toeschouwers (echte ouders) hebben met de acteurs als tegenspelers ondervonden waarmee ze contact konden maken en waarmee juist niet. Echt ervaringstoneel.

Op deze manier hebben we anderhalf uur met elkaar geprobeerd hoe we onze kinderen het beste kunnen laten omgaan of met onze kinderen konden communiceren over social media, hun mobiele telefoon, zelf pesten, gepest worden, waarden en normen. Veelal zeer herkenbare situaties maar ook gevoed door nieuwe inzichten, ging ik geïnspireerd en rijker huiswaarts.

Thuis probeer ik minder stellend te communiceren over het gedrag met betrekking tot de mobiele telefoon van mijn puber zoon en meer te overbruggen en gevoelsreflecties te geven als ik zijn gedrag wil beïnvloeden en als ik echt contact wil maken. Dat lukt nu iets beter, nog veel te leren......

Alles over de ouderavond Like Me >>

Met dank aan Onno Verkuyl, vader van een brugklasser op het Geert Groote College in Amsterdam.